با طولانی شدن شب ها و سرد شدن هوای پاییزی، آنهایی از ما که دوران طلایی خوراکی ها را به خاطر می آورند، می توانند صدای افتادن آب نبات بسته بندی شده در یک سطل پلاستیکی کدو تنبلی شکل در شب هالووین را به یاد بیاورند.
آب نبات به صورت رایگان داده شد. اما این یک ناهار رایگان نبود. چه خانگی و چه در فروشگاه، خوراکی‌ها فقط زمانی وجود دارند که کسی منابع کمیاب را به محصول نهایی تبدیل کند.
کارآفرینان این کار را برای امرار معاش انجام می دهند. آنها معتقدند که مصرف کنندگان از یک محصول قدردانی می کنند و در ازای آن چیزی با ارزش ارائه می دهند. پذیرش عدم اطمینان بخشی از معامله است.
تعداد کمی از زندگی‌ها این را بهتر از هری برنت ریس، مخترع جام کره بادام‌زمینی نمادین ریس نشان می‌دهند. داستان او استقامت در برابر ناملایمات، مقاومت در برابر شکست و لطف در موفقیت است.
از کارگر کارخانه تا کارآفرین
ریس در سال 1879 در مزرعه ای در شهرستان یورک، پنسیلوانیا به دنیا آمد. او تک فرزند بود و در سنین پایین با پرورش قورباغه ها برای فروش به رستوران ها طرز فکر کارآفرینی خود را نشان داد. در نوجوانی در گروه های موسیقی محلی، هورن فرانسوی می نواخت.
برخی تغییرات مکرر شغل را پدیده قرن بیست و یکمی می دانند، اما نگاهی به حرفه ریس خلاف این را ثابت می کند. او در سال 1900 ازدواج کرد. همسرش بلانچ از خانواده ای مرفه بود. در سال 1903، ریس عملیات ماهیگیری در ویرجینیا را برای کارخانه کنسروسازی پدرش مدیریت می کرد.
او سرانجام به پنسیلوانیا بازگشت تا در یک مزرعه لبنی و سپس در یک کارخانه کار کند. اما در سال 1917 به عنوان مدیر مزرعه لبنی برای شرکت هرشی مشغول به کار شد. او به خوبی عمل کرد و سال بعد به عنوان مدیر “بارن گرد” هرشی ارتقا یافت. این یک مزرعه آزمایشی برای بهبود تولید شیر بود. اما آنقدر گران بود که هرشی تصمیم گرفت آن را در سال 1919 ببندد و ریس را بیکار کرد.
پس از پایان جنگ جهانی اول، سهمیه بندی شکر به آرامی کاهش یافت. تقاضای داخلی برای شیرینی در حال افزایش بود. شرکت هرشی که هنوز توسط بنیانگذارش میلتون هرشی رهبری می شود، با شکلات تخته ای و بوسه های خاص بر بازار تسلط داشت.
اما کارآفرینان در حال رقابت برای ایجاد شیرینی بزرگ بعدی بودند، درست همانطور که امروز در حال تلاش برای توسعه یک اپلیکیشن محبوب گوشی های هوشمند هستند. با ده فرزند (و تعداد زیادی) برای تغذیه، ریس شروع به ساختن آب نبات برای فروش در فروشگاه های منطقه کرد. او اغلب چیزهایی مانند بادام و کشمش را با شکلات می پوشاند. او حتی با ارائه سهام برای شرکت شکلات و شیرینی سازی سوپریور پول جمع آوری کرد، اما این سرمایه گذاری نتوانست از خانواده در حال رشد او حمایت کند. در سال 1921، او به شرکت هرشی بازگشت، جایی که در بخش حمل و نقل کار کرد.
اما او به معنای واقعی کلمه به بازی با قنادی ادامه داد و در اوقات فراغت خود در زیرزمین خود آزمایش می کرد. او در حین توسعه دستور العمل های آب نبات، دستور العمل موفقیت کارآفرینی را نیز توسعه می داد که به انرژی و پشتکار نیاز دارد. ریس لیزی بار و جانی بار را به نام دو فرزندش ایجاد کرد و شروع به موفقیت کرد.
در سال 1923 به عنوان H.B ثبت نام کرد. شرکت آب نبات ریس. دو سال بعد پول قرض کرد تا یک کارخانه بسازد. او همه چیز را از کدو حلوایی گرفته تا دسته های کشمش می فروخت، حتی یک بار خربزه را با عسلک شکلاتی می پوشاند. اما در سال 1928 محصولی را روانه بازار کرد که زندگی او را تغییر داد.
یک حرکت جسورانه
در دهه 1920، کره بادام زمینی چیزی جدید بود، یک غذای سالم که به عنوان منبع ارزان پروتئین ایجاد شد. ترکیب آن با شکلات یک حرکت جسورانه بود. زمانی که ریس به این ایده رسید، مانند یک دانشمند به آن نزدیک شد. او دستور العمل ها و نسبت ها را آزمایش کرد و تلاش کرد تا شکلات را به طور مساوی روی کره بادام زمینی بپوشاند. برشته کردن یک دسته بادام زمینی به طور تصادفی طعمی را که او دوست داشت به او داد، بنابراین او آن قسمت از دستور غذا را درست کرد.
یک عکس خانوادگی در سال 1928 که در تبلیغات مورد استفاده قرار گرفت، ریس و همسرش را روی یک کاناپه نشان می‌دهد که هر کدام یک نوزاد را در آغوش گرفته‌اند. موهای ریس از دوران نواختن شاخ او نازک شده و نقره ای شده است. بلانچ کمی خسته به نظر می رسد. دوازده کودک به غیر از دو نوزاد آنها را احاطه کرده اند. این زوج در مجموع 16 فرزند داشتند که 13 نفر از آنها تا بزرگسالی زندگی کردند.
این تصویری از تعداد زیادی است، اما زمان های سخت تری در راه است. رکود بزرگ در سال 1929 آغاز شد و صنعت شیرینی سازی را به شدت تحت تاثیر قرار داد. حتی غول هایی مانند هرشی مجبور بودند کمربندهای خود را ببندند. بسیاری از کسب و کارهای کوچک زیر بار رفتند. ریس شرکت خود را با یک شغل جانبی زنده نگه داشت: کنسرو کردن و فروش سبزیجات.
میلتون هرشی که از ابتدا شکلات تهیه می کرد به ریس اعتبار بسیار مورد نیازش را داد. ریس همچنین تصمیم گرفت تا محصولی عالی برای شرایط سخت اقتصادی تولید کند: یک فنجان کوچکتر کره بادام زمینی یک سنتی.
در سال 1935، کسب و کار ریس در حال رونق بود. او دیگر هرگز نباید نگران شلوغی های جانبی باشد. ریس که به خاطر سخاوتش مشهور بود، یک اقامتگاه ماهیگیری در مریلند ساخت که در آن کارمندان و خانواده‌هایشان می‌توانستند با یک دلار در روز تعطیلات خود را به همراه غذا بگذرانند. اکنون خوابگاهی برای دانشجویان علوم دریایی است.
در طول جنگ جهانی دوم، زمانی که شکر مجدداً محدود شد، ریس همه چیز را به جز گاو نقدی خود متوقف کرد: فنجان کره بادام زمینی. در پس زمینه رونق پس از جنگ آمریکا، این محصول همچنان محبوبیت خود را افزایش می دهد. در سال 1957، شرکت ریس یک کارخانه جدید به مساحت 100000 متر مربع افتتاح کرد. عکس بعدی، ردیف‌هایی از فنجان‌های کره بادام‌زمینی را در بسته‌بندی‌های کاغذی نمادین‌شان نشان می‌دهد که مانند سربازان روی یک تسمه نقاله حرکت می‌کنند و از زیر نازل‌های فلزی عبور می‌کنند که شکلات را روی لایه‌ای از کره بادام‌زمینی می‌مالند.
درس پافشاری و سرمایه داری
متاسفانه، ریس برای دیدن آن زنده نماند. او یک سال قبل بر اثر سکته قلبی درگذشت. در سال 1963، زمانی که فروش سالانه به 12 تا 14 میلیون دلار رسید، خانواده شرکت را در یک معامله سهام به شرکت هرشی فروخت. بلانچ ریس در سال 1968 درگذشت.
فنجان‌های کره بادام‌زمینی ریس از هر دوی آنها بیشتر بود. غذای گرد راه راه در دوران کودکی من در دهه های 1970 و 1980 مکرر ظاهر شد، از جمله در شب های هالووین. تبلیغات کلاسیک آن دوره نشان می‌دهد که مردم در مکان‌های عمومی با یکدیگر برخورد می‌کنند – یکی در حال خوردن کره بادام‌زمینی و دیگری در حال خوردن شکلات – و متوجه می‌شوند که این ترکیب حتی بهتر است.
H.B. خلقت کلاسیک ریس در سال 1928 هنوز در فرهنگ آمریکایی طنین انداز است. این برند به محصولات متعددی، از چوب شور تا غلات صبحانه، گسترش یافته است. از سال 2023، ریس با فروش سالانه 3.1 میلیارد دلار، پرفروش‌ترین برند هرشی است.
ماریسا مایر، مدیر عامل سابق یاهو می گوید: «اگر بر این حس ترس، آن حس ریسک پذیری غلبه کنید، اتفاقات واقعا شگفت انگیزی ممکن است رخ دهد.»
H.B. ریس مظهر روحیه کارآفرینی است. او ریسک کرد، کار را انجام داد، حق الزحمه خود را پرداخت و ثواب آن را درو کرد. او هرگز اجازه نداد شکست چیزی بیش از یک دست انداز در مسیر موفقیت شود. اگرچه موفقیت ممکن است زمان ببرد، اما اقتصاد سرمایه داری معمولاً به این رویکرد زندگی پاداش می دهد. هنگامی که این ارزش‌ها به جوانان آموزش داده می‌شوند، می‌توانند جامعه را نه تنها ثروتمندتر، بلکه انعطاف‌پذیرتر در مواجهه با ناملایمات و همچنین شیرین‌تر کنند، با قرار دادن خوراکی‌هایی که زمانی غیرقابل‌قابلیت در دسترس آمریکایی‌های معمولی بود.
