دیو هیبرت، فارغ التحصیل GMU Econ، در اینجا می نویسد وال استریت ژورنال، روشنگری در مورد ترامپ تعرفه ها مالیات های تنبیهی بر خریدهای وارداتی آمریکا قطعه:
آخرین دفاع گمرک، رنسانس تولید است، اما باید تاریخ ها را بررسی کنیم. از حدود 72000 شغل تولیدی اضافه شده در سال جاری، حدود 57000 شغل پس از ماه مه ایجاد شد، زمانی که دادگاه تجارت بین‌الملل علیه تعرفه‌های بخش 122 رای داد، که رئیس جمهور بلافاصله پس از لغو تعرفه‌های قانون اختیارات اقتصادی اضطراری بین‌المللی در فوریه توسط دیوان عالی اجرا شد. آخرین باری که این الگو اتفاق افتاد، مشاغل خود را واجد شرایط بازپرداخت نرخ یافتند. در ماه ژوئن، آقای ترامپ تعرفه های فولاد، آلومینیوم و مس را لغو کرد. رشد شغلی منتسب به «تعرفه ها» زمانی اتفاق افتاد که دستور کار تعرفه ها توسط دادگاه ها برچیده شد و توسط شخص رئیس جمهور کنار گذاشته شد. و رشد تولید در مناطقی متمرکز شده است که با کمترین تعرفه ها روبرو هستند، در حالی که صنایع محافظت شده اندک رشد کرده و یا حتی کوچک شده اند، همانطور که اسکات لینچیکام کاتو دریافت کرد.
جمهوری خواهان دو سال آینده را صرف بحث و جدل در مورد اینکه چه اشتباهی رخ داده است. آنها ممکن است با شکست خود در گوش دادن به آنچه به آنها گفته می شود شروع کنند. اقتصاددانان هزینه تعرفه ها را از قبل مشخص کردند و رای دهندگان با هر خرید هزینه آن را پرداخت کردند. تنها افرادی که اخطارها را از دست دادند کسانی بودند که ترجیح دادند تماشا نکنند.
وینسنت ژلوسو، همکار من در GMU Econ توضیح می دهد که “بسیاری از نارضایتی ها در مورد مهاجرت واقعاً محصول جانبی مداخلات دولت در جاهای دیگر در اقتصاد است و مانع از واکنش بازارها به تازه واردان می شود.” قطعه:
برای مثال، دانشجویان اقتصاد مقدماتی احتمالاً به یاد دارند که تقاضای نیروی کار به بهره‌وری نیروی کار بستگی دارد. وقتی نیروی کار مولدتر باشد، کارفرمایان مایل به پرداخت بیشتر (افزایش دستمزد) هستند. اما چه چیزی باعث افزایش بهره وری می شود؟ بیشتر تخصص کار! و تخصص تا حد زیادی به بزرگی بازار بستگی دارد. هرچه فعالان اقتصادی بیشتر باشند، می‌توانیم از تخصص و ارتقای مهارت‌ها حمایت کنیم و بهره‌وری هر ساعت کار، چه مهاجر و چه متولد بومی را افزایش دهیم. با افزایش اندازه بازار، مهاجرت می تواند تخصص را به گونه ای افزایش دهد که تقاضا برای نیروی کار بیشتر شود. اما نیازمند بازارهای باز و موانع کم کارآفرینی است تا مردم بتوانند به سرعت روی بهره وری و مزیت های نسبی خود سرمایه گذاری کنند.
کریس فرایمن از ترس افرادی که نگرانند که نابرابری ثروت به ثروتمندان قدرت سیاسی بیش از حد در جوامع دموکراتیک می دهد، کاهش می دهد.
وال استریت ژورنال هولمن جنکینز، مقاله نویس، برداشت جالب و قابل قبولی از قسمت دیگ عسل جنسن هوانگ دارد. قطعه:
با این حال، با وجود آموزش هایی که روسیه ولادیمیر پوتین به ما داده است، ممکن است یک درس به اندازه کافی خوب آموخته نشده باشد. بسیاری از آنچه که دولت‌های اقتدارگرا فعالیت اطلاعاتی مفید می‌دانند، ربطی به جمع‌آوری اطلاعات ندارد. ربطی به کارگزینی ندارد. همه چیز به ایجاد سردرگمی در رسانه های اجتماعی و خبری، سوء استفاده از عموم مردم و سیاستمداران مطابق با الگوریتم ما برای ایجاد آشفتگی در جوامع غربی مربوط می شود.
فناوری هوش مصنوعی به طرز غیرقابل جبرانی از انبار خارج شده است و بسیاری از طعم‌های هوش مصنوعی را آکادمیک کرده است. این وظیفه بشریت است که با تمام دقت و آینده نگری که می تواند برای تمدنی که سرانجام در یک سیاره وجود دارد به حرکت درآورد. آقای ترامپ و هیئت مدیره انویدیا ممکن است تصمیم بگیرند که کار بعدی نجات آقای هوانگ به عنوان مدیرعامل است. Unfortunately, he doesn’t have Al Gore on board. آقای گور، در یک لحظه حیاتی، در اواخر سال 2006 با گزارشی مبنی بر سفیدپوش مداخله کرد تا استیو جابز اپل را از خشم ماسبق نجات دهد، سپس بسیاری از مدیران اجرایی کمتر محافظت شده یا ضروری تر را برکنار کرد.
The US press is in complete hysteria. اعضای کنگره در هر دو حزب برای فرصتی برای حفظ ویدیوهای آماده TikTok از آنها که آقای هوانگ را به خاطر روابطش با چین و آقای ترامپ سرزنش می کنند، فریاد می زنند، گویی که این به نوعی منافع ملی ایالات متحده را ارتقا می دهد. این احتمال را نادیده نگیرید که دولت چین، صرف نظر از نیت آنها در زمان شروع، این امر را نتیجه سودمندی از جنسن هوانگ خود ببیند.
جان پوری ادعا می کند که «معامله تراشه چین و انویدیا حتی احمقانه تر از آن چیزی است که فکر می کنید:
دن فاستر در مورد اینکه چگونه “معامله” احتمالاً اخاذی رئیس جمهور با انویدیا به شرکت های ظاهرا تجاری چینی اجازه داد تا تراشه های هوش مصنوعی پیشرفته این شرکت را خریداری کنند، می نویسد. هشدار اسپویلر: این شرکت های ارواح تقریباً به طور قطع جبهه ای برای ارتش چین و پیمانکاران آن هستند.
قرارداد ترامپ که سال گذشته به شدت از آن انتقاد کردم، به انویدیا اجازه می دهد نیمه هادی H200 خود را به شرکت هایی در چین بفروشد – با دور زدن کنترل صادرات ایالات متحده. نیز تحمیل شده است توسط دولت ترامپ – در ازای دریافت 15 درصد از درآمد فروش توسط دولت فدرال. به نظر من یک معامله وحشتناک به نظر می رسد، اما حداقل ما چیزی از آن می گیریم، درست است؟
جز اینکه شاید ما نباشیم اگرچه مقررات رسمی مورد نیاز برای چراغ سبز صادرات انویدیا نهایی شده است، هیچ مقرراتی برای اجرای توافقنامه تقسیم درآمد تدوین نشده است – احتمالاً به این دلیل که آنقدر نامشخص است که هیچ کس نمی داند چگونه چنین قانونی بنویسد که قابل بررسی باشد. بنابراین دولت دارد نه هنوز 15 درصد از فروش انویدیا در چین را به خود اختصاص می دهد.
در عوض، دولت تعرفه 25 درصدی بر تراشه‌های هوش مصنوعی پیشرفته وضع کرد و تراشه‌های H200 انویدیا را ملزم کرد تا قبل از رفتن به چین، از تایوان به ایالات متحده ارسال شوند تا این وظیفه را پرداخت کنند. مشخص نیست که آیا این درآمد تعرفه معادل 15 درصد فروش نهایی است یا خیر.
آنچه می دانیم این است: «سیاستی» که برای اجرا باید از چنین حلقه های مضحکی عبور کند، سیاستی است که خود را به سخره می گیرد.
دیوید رز درست می گوید: “آمریکا بدون فرهنگ قوی کارآفرینی ما وجود نداشت.”
در اینجا گزارش دیگری از استفاده ایالات متحده از رویه جمهوری موز برای مصادره دارایی های مدنی است.
