پنج اقدام انتخاباتی ایالتی برای تماشای انتخابات روز سه شنبه

سهشنبه شب، میلیونها آمریکایی نتایج انتخابات را تماشا خواهند کرد تا ببینند پس از شمارش آرا، کدام حزب کنگره را کنترل میکند. توجه کمتری به انتخابات ایالتی، از جمله طرح های رای گیری که می تواند پیامدهای اقتصادی گسترده ای داشته باشد، معطوف خواهد شد.
در اینجا پنج نتیجه برای تماشا وجود دارد.
1. پیشنهاد 40 کالیفرنیا: مالیات “یک بار” بر ثروت میلیاردرها
بر خلاف سایر موارد موجود در این لیست، احتمالاً اکثر خوانندگان قبلاً در مورد مالیات پیشنهادی کالیفرنیا برای میلیاردرها شنیده اند، که مالیات 5 درصدی “یک بار” را بر “برخی دارایی های تحت پوشش” بیش از 1 میلیارد دلار اعمال می کند. (نپرسید این ثروت چگونه تعیین می شود.)
اگرچه مالیات پیشنهادی هنوز تصویب نشده است، چه رسد به اینکه اجرا شود، اما در حال حاضر پوشش رسانه ای قابل توجهی ایجاد کرده است، تا حدی که باعث بیرون راندن چندین میلیاردر از ایالت طلایی، از جمله کارگردان فیلم، استیون اسپیلبرگ و لری پیج و سرگئی برین، بنیانگذاران گوگل، شده است.
مشکلات زیادی در این پیشنهاد وجود دارد، به خصوص اگر به حقوق مالکیت اهمیت می دهید. اما شاید بزرگترین مشکل آن سودمندی باشد: با در نظر گرفتن احتمال فرار سرمایه، اقتصاددانان در واقع پیشبینی میکنند که آن منفی درآمد برای دولت
طبق پیش بینی بازارها، این ممکن است یکی از دلایلی باشد که انتظار می رود Prop 40 ضرر کند.
Prop 40 برای تصویب فقط به اکثریت ساده نیاز دارد، اما یک مشکل وجود دارد. حتی اگر طرح ابتکاری از آستانه 50 درصد عبور کند، در صورتی که گزاره های رقیب 41 یا 42 رای مثبت بیشتری دریافت کنند، می تواند مسدود شود.
2. اصلاحیه 3 فلوریدا: گسترش معافیت خانه داری
در فلوریدا، رای دهندگان اصلاحیه 3 را بررسی خواهند کرد که به طور بالقوه قانون اساسی فلوریدا را اصلاح می کند تا معافیت مالیات بر دارایی را برای صاحبان خانه واجد شرایط و سایر صاحبان املاک افزایش دهد. اولین 50000 دلار ارزش خانه در حال حاضر از مالیات اموال غیر مدرسه ای معاف است. این اقدام با تعدیل تورم پس از آن، این آستانه را به 150000 دلار در سال 2027 و 250000 دلار در سال 2028 افزایش می دهد. (این تغییر همچنین محدودیت های جدیدی را در نحوه استفاده دولت های محلی از درآمد مالیات بر دارایی اعمال می کند.)
در مورد مالیات بر دارایی که نظم اخلاقی دارایی را معکوس می کند، نفرت زیادی وجود دارد. اما کاهش مالیات نیز با معاوضه هایی همراه است. بیشترین بحث مبادله در این مورد، حدود 45 میلیارد دلار درآمد از دست رفته برای دولت های محلی طی پنج سال است.
با این حال، ممکن است این تنها معامله نباشد.
جیسون سورنز اقتصاددان AIER در توضیحی درباره مالیات بر دارایی در سال گذشته نوشت: «حذف یا محدود کردن شدید مالیات بر دارایی، دولت را در سطح ایالت متمرکز میکند و باعث میشود دولتهای محلی نسبت به ساکنان، بهویژه صاحبان خانهها کمتر پاسخگو باشند.
در حالی که متمم 3 ممکن است برای گوش مدافعان ضد مالیاتی موسیقی باشد، در حال حاضر با یک نبرد دشوار روبرو است. برخلاف طرح 40 کالیفرنیا، اصلاحیه 3 برای تصویب نیاز به تایید 60 درصد از رای دهندگان دارد.
3. اقدام قانون اساسی داکوتای شمالی 2: بودجه ناهار مدرسه برای همه
در داکوتای شمالی، رای دهندگان این فرصت را خواهند داشت تا برای ناهار رایگان رای دهند – به معنای واقعی کلمه.
قانون اساسی 2 مدارس دولتی را ملزم می کند که صبحانه و ناهار “رایگان” را برای هر دانش آموزی که در مدرسه K-12 ثبت نام کرده اند، صرف نظر از درآمد خانواده ارائه دهند. (بر اساس آزمون میانگین فعلی، از هر سه دانش آموز یک نفر وعده های غذایی رایگان یا با قیمت کاهش یافته دریافت می کند.) دولت مدارس را ملزم می کند که وعده های غذایی را تهیه کنند، سپس هزینه هایی را که توسط سایر بودجه های دولتی پوشش داده نشده است، بازپرداخت کنند.
البته دانشجویان اقتصاد به نکته بدیهی اشاره خواهند کرد: چیزی به نام ناهار رایگان وجود ندارد. یک نفر همیشه پول می دهد. در این مورد، هزینه به سادگی از خانواده دانش آموزان به مالیات دهندگان جامعه آنها منتقل می شود: حدود 124 تا 134 میلیون دلار هزینه های جدید و جاری هر دو سال یکبار.
با این حال، این به سختی تنها سازش سیاستی خواهد بود. به عنوان مثال، یک مطالعه اقتصادی مقادیر قابل توجهی ضایعات غذایی را در مدارسی که برنامههای غذایی «رایگان» جهانی ارائه میدهند، نسبت به مدارس دیگر نشان داد. این برنامهها همچنین در برخی از مطالعات با افزایش چاقی در دوران کودکی مرتبط هستند، اگرچه تغییر به سمت وعدههای غذایی سالمتر مدرسه ممکن است این روند را متوقف کند.
قانون اساسی 2 طبق قوانین فعلی داکوتای شمالی برای اصلاحات قانون اساسی با اکثریت ساده تصویب خواهد شد. با این حال، اقدام دیگری در برگه رای، این آستانه را به 60 درصد افزایش میدهد و مشخص نیست که آیا این امر در مورد اقدام قانون اساسی 2 اعمال میشود یا خیر.
4. ویسکانسین سوال 3: محدودیت در اولویت های ایالت
آیا سازمان های دولتی باید اجازه داشته باشند که بر اساس نژاد، جنسیت یا منشاء ملی تبعیض قائل شوند؟ این سوالی است که رأی دهندگان ویسکانسین روز سه شنبه در مورد آن تصمیم خواهند گرفت. سؤال 3 اساساً DEI را در برگه رأی قرار می دهد:
“به حمایت از این اصلاحیه رای مثبت دهید تا هر سازمان دولتی را از تبعیض یا ارائه رفتار ترجیحی بر اساس نژاد، جنس، رنگ، قومیت یا منشاء ملی در استخدام برای مشاغل دولتی، آموزش عمومی، تدارکات عمومی یا مدیریت دولتی منع کند.”
خطرات برای سوال 3 ممکن است فراتر از مرزهای ویسکانسین باشد.
DEI به مدت دو سال در آمریکای شرکتی در حال عقب نشینی کامل بوده است. رأی گیری در ویسکانسین می تواند به تعیین اینکه آیا این عقب نشینی ادامه می یابد یا اینکه تلاش هایی برای احیای سیاست هایی وجود دارد که علیه برخی افراد تبعیض آمیز می کند تا فعالانه به نفع گروه های مورد علاقه، علی رغم شکست های اخیر در دادگاه عالی، کمک کند.
اگرچه این اقدام صراحتاً اقتصادی نیست، اما تأثیرات آن از طریق تدارکات عمومی، رویههای استخدام و هزینههای انطباق گسترش خواهد یافت.
5. پیشنهاد 316 آریزونا: مالیات های محلی بر خواربار
برخلاف سایر اقدامات موجود در این فهرست، پیشنهاد 316 یک اصلاحیه قانون اساسی نیست. این یک “قانون ایالتی ارجاع شده توسط قانون” است که مالیات خواربار محلی را 2 درصد محدود می کند و برای هر گونه افزایشی نیاز به تایید رأی دهندگان دارد. (دولتهای محلی که قبلاً نرخهای مالیاتی بیش از 2 درصد دارند، مجاز خواهند بود آنها را حفظ کنند، اما نمیتوانند آن را بیشتر افزایش دهند.)
آدام اسمیت، اقتصاددان بزرگ، یک بار مشاهده کرد: «مالیاتی که هر انسانی باید بپردازد باید قطعی باشد، نه خودسرانه». متأسفانه، امروزه این رشته تا حد زیادی فراموش شده است، که به توضیح اینکه چرا بار مالیاتی ایالات متحده بسیار سنگین است و به طور گسترده و نابرابر کاهش می یابد، کمک می کند.
پیشنهاد 316 برای اطمینان از اینکه غذا، یکی از مهمترین نیازهای انسان، به یک گاو نقدی برای دولت های محلی تبدیل نمی شود، طراحی شده است.
این اقدام برای تبدیل شدن به قانون نیاز به اکثریت ساده دارد و در حال حاضر انتظار می رود تصویب شود.
نتیجه گیری
سه شنبه شب، بسیاری از آمریکایی ها به تلویزیون و رایانه های خود چسبیده اند و نتایج انتخابات را تماشا می کنند تا ببینند چه کسی سنا و مجلس نمایندگان را کنترل می کند. اما سیستم آمریکایی عمداً برای تفکیک و خنثی کردن قدرت طراحی شده بود، به همین دلیل است که قانون اساسی به قول جیمز مدیسون به ایالت ها اختیارات «بیشمار و نامحدود» داد.
از بسیاری جهات، این «آزمایشگاههای دموکراسی» هنوز هم امروز کار میکنند و رأیدهندگان در سراسر کشور تعیین خواهند کرد که آیا دولتهای محلیشان نوآوری میکنند و پیشرفت میکنند یا زیر سیاستهای بیرحمانه آهسته میشوند.



