بازخرید اجاره‌های خصوصی سابق اغلب برای شوراها ارزان‌تر و سریع‌تر از ساختن خانه‌ها از ابتدا است – اما آنها برای انجام بیشتر از آن به بودجه نیاز دارند.
پاسخ به بحران مسکن در معرض دید عموم است. در سال 2020، یک برنامه اکتساب ملی یا صندوق تبدیل توسط کمیسیون مسکن مقرون به صرفه توصیه شد. این صندوق کمک های بلاعوض را به مالکان اجتماعی و ارائه دهندگان مسکن عمومی برای خرید مسکن اجاره ای خصوصی موجود و تبدیل آن به مسکن اجتماعی و ارزان قیمت ارائه می کند. این گزارش به دنبال پرداختن به ریسک مالکان خصوصی است که می خواهند پس از کووید از بازار خارج شوند و خطر کاهش فروش. حالا بازار جای دیگری است. ما نرخ های بهره بالاتر، عدم قطعیت ژئوپلیتیکی و همانطور که توسط بنیاد جوزف راونتری گزارش شده است، یک بخش اجاره خصوصی داریم که حتی با ادامه رشد موجودی کل مسکن های اجاره ای خصوصی در حال تثبیت است.
در انتهای پایین بازار، ترکیب سمی اجاره های بدون سقف، کمک هزینه مسکن محلی منجمد (LHA) و موجودی ناکافی مسکن اجتماعی همچنان به فقر منجر می شود و افراد بیشتری را به سمت بی خانمانی سوق می دهد. در آخرین شمارش، بیش از 135000 خانوار در اسکان موقت وجود داشت که بالاترین تعداد در تاریخ است. پیشنهاد یک برنامه ملی خرید، همراه با کنترل‌های اجاره‌ای که به خوبی طراحی شده و یک LHA منجمد نشده، پاسخی هدفمند به این بحران خواهد بود که به افراد بیشتری اجازه می‌دهد تا با قیمت مناسب اجاره کنند، در حالی که خانه‌های بیشتری را با سرعت به کنترل عمومی بازگرداند.
در سطح محلی، چندین شورا قبلاً برنامه های اکتساب خود را بررسی کرده و گسترش داده اند. از آنجایی که هزینه ساخت خانه های جدید به طور تصاعدی افزایش یافته است، برای عملی ساختن مسکن شورای شهر و سایر طرح های مقرون به صرفه به بودجه بیشتر دولتی نیاز است. در برخی از نقاط کشور، همانطور که یکی از اعضای شورای شهر پلیموث در اوایل تابستان امسال اشاره کرد، را“هزینه ساخت یک خانه بیشتر از فروش واقعی آن است. در واقعیت، خرید مجدد اغلب یک گزینه ارزان‌تر و بسیار سریع‌تر از شروع از صفر است. برای شوراهایی که حق خود را برای خرید رسید دارند، که اکنون می‌توانند با کمک‌های مالی ترکیب شده و با انعطاف‌پذیری بیشتری از آن استفاده کنند، باید انتخاب شود که آیا در مسکن نوساز سرمایه‌گذاری کنند یا املاک سابق شورا را بخرند.
این تملک ها بحران اسکان موقت را حل نمی کند، اما سهام بیشتری را تحت کنترل عمومی قرار می دهد و اتکا به نرخ اتاق و تخته متقلبانه را محدود می کند و به خانواده ها امکان می دهد در منطقه محلی نزدیکتر به شبکه های حمایتی خود بمانند. با یک برنامه گسترده، تعداد محدودی از اکتساب‌ها نیز می‌تواند برای گسترش برنامه مسکن اول مورد استفاده قرار گیرد، تا جاه‌طلبی نخست‌وزیر را برای ریشه‌کن کردن خواب خشن به روشی پایدار برآورده کند.
البته هدف نهایی نباید اسکان موقت باشد. باید خانه های امن و مطمئن باشد. اما هنگامی که سهام بیشتری تحت کنترل مقامات محلی قرار می گیرد، باید گزینه هایی در ادامه راه برای تبدیل املاک اقامتی موقت به اجاره اجتماعی وجود داشته باشد. همانطور که سازمان‌های دخیل در راه شمالی استدلال می‌کنند، برنامه اکتساب می‌تواند گروه‌های اجتماعی گسترده‌تری را نیز درگیر کند، به‌ویژه در نوسازی و نوسازی خانه‌های خالی.
چشم انداز بودجه فعلی برای این نوع کار محدود و پراکنده است. برنامه شاخص 39 میلیارد پوندی خانه های اجتماعی و مقرون به صرفه (SAHP – به زودی به 40 میلیارد پوند خواهد رسید) به شدت بر ساخت و سازهای جدید متمرکز است و مسیر مشارکت استراتژیک به شدت بیش از حد مجاز است. سقف 10 درصدی خرید Homes England می‌تواند و باید برداشته شود تا به مقامات محلی خارج از لندن انعطاف‌پذیری بیشتری برای سرمایه‌گذاری‌های مناسب در محلی داده شود، اما این فقط تا آنجا پیش می‌رود. برخی از مقامات محلی نیز ممکن است از حق خرید دریافتی استفاده کنند، اما در شرایط محدودیت ظرفیت استقراض محلی، فشار زیادی برای تطبیق این دریافت‌های محدود با هر کمک مالی SAHP اعطا شده برای برآورده کردن جاه‌طلبی‌های دولت شورای مسکن وجود خواهد داشت.
با در نظر گرفتن این موضوع، یک صندوق مسکن محلی تقویت شده (LAHF) می تواند مبنای یک برنامه تملک ملی باشد. این صندوق که در ابتدا برای حمایت از اسکان مجدد پناهندگان افغان و اوکراینی تأسیس شده بود، به طور فزاینده ای برای نیازهای اسکان موقت گسترده تر درخواست شده است و در چهار دور مالی خود از شوراها با 2.2 میلیارد پوند بودجه سرمایه ای حمایت کرده است. دور چهارم که در آخرین بررسی هزینه ها اعلام شد، 950 میلیون پوند طی چهار سال آینده اختصاص داد، اما علیرغم افزایش تقاضا، در حال حاضر هیچ برنامه ای برای افزایش LAHF در بودجه این هفته وجود ندارد. افزایش 500 میلیون پوندی از LAHF برای خریدهای سریع می تواند یک سرمایه گذاری هوشمندانه باشد که باعث صرفه جویی در درآمد برای شوراها و پس انداز مسکن برای خزانه داری می شود، در حالی که راه را برای یک برنامه تحول بلندپروازانه تر در بررسی هزینه های بعدی هموار می کند. در کنفرانس حزب کارگر، اندی برنهام در مورد در دسترس بودن صحبت کرد را“کنترل بیشتر بر اصول و با مسکن شروع شد. اکنون ما به سیاست‌های او برای ارائه نیاز داریم.
تصویر: iStock
