چند لینک – کافه هایک

اریک بوهم از یکی دیگر از مشاغل آمریکایی گزارش می دهد که به دلیل هزینه های ترامپ در حال افزایش است تعرفه ها مالیات های تنبیهی بر خریدهای وارداتی آمریکا
در این نامه در وال استریت ژورنالکارولین فروند، اقتصاددان، استفاده جانبدارانه جیمیسون گریر، نماینده تجاری ایالات متحده از برخی از یافته های تحقیق خود را تصحیح کرد:
جیمیسون گریر، نماینده تجاری ایالات متحده، تحقیقات من را به درستی اما انتخابی ذکر می کند (“موفقیت سیاست تعرفه ای پرزیدنت ترامپ”، نامه ها، 16 نوامبر). دریافت این که صادرکنندگان خارجی 40 تا 50 درصد افزایش تعرفه ها را در سال 2025 جذب کردند، به این معنا نیست که مصرف کنندگان آمریکایی در امان بوده اند. این بدان معناست که 50 تا 60 درصد باقی مانده بر عهده واردکنندگان و خریداران در ایالات متحده است. این یک ناهار رایگان نیست. این یک صورتحساب تقسیم شده است و آمریکاییها برگه بزرگتری را در دست دارند.
نکته مقاله من متفاوت بود: ایالات متحده تخفیف واقعی قیمت را از صادرکنندگان خارجی دریافت کرد، مطابق با منطق اصلی اقتصادی که یک خریدار به اندازه کافی بزرگ می تواند از قدرت بازار خود استفاده کند. این دلیلی برای تعرفه های رایج نیست. همان منطقی که تنزیل را توضیح می دهد، زمانی که شرکای تجاری گزینه هایی دارند، انتقام و هزینه های بلندمدت را پیش بینی می کند.
چین و کانادا در واقع به مقابله پرداختهاند و ممکن است دیگران نیز به دنبال آن باشند. مهمتر از آن، سیستم معاملاتی مبتنی بر قوانین که چندین دهه طول کشید تا ساخته شود، به وضوح ضعیف شده است – فرسایشی که ممکن است ثابت شود که ثابتترین و طولانیمدتترین هزینه این قسمت است.
آنچه که نتایج به این معنی نیست این است که تعرفه ها بر اساس رفاهی موفق بوده است. هرگونه سود حاصل از کاهش قیمت واردات باید با هزینه های ناشی از اختلال در تجارت، کاهش تنوع واردات و عدم اطمینان سیاست سنجیده شود.
اگر ناآگاهی اقتصادی فعالان حامی اتحادیه برای اکثر افرادی که واقعاً کار میکنند آنقدر مضر نبود، منبعی غنی از کمدی خواهد بود. واشنگتن پستهیئت تحریریه) تلاش این فعالان برای متحد کردن باریستاهای استارباکس. قطعه:
این اتحادیه میگوید که نماینده حدود 12000 باریستا در نزدیک به 700 دفتر از بیش از 16000 دفتر این شرکت در ایالات متحده است. خواسته های او شامل حداقل دستمزد 17 دلاری، افزایش سالانه 4 درصدی، حداقل سه کارگر و حمایت در برابر نظم و انضباط و اخراج به دلیل “عادلانه” است.
کارکنان موظف به بستن دست مدیران در زمانی که فروشگاه ها ساکت هستند. تبلیغات خودکار پیوند بین پرداخت و عملکرد را ضعیف می کند. قوانین “فقط علت” اخراج بازیگران ضعیف را دشوارتر می کند. هزینه های کار بالاتر می تواند به معنای قیمت های بالاتر برای مشتریان، ساعات کمتر برای کارگران، اتوماسیون بیشتر و بسته شدن بیشتر فروشگاه باشد.
رقابت حمایت بهتری از کارگران را نسبت به هر اتحادیه ای ارائه می دهد. با گسترش رقبا، سهم استارباکس از هزینه های کافی شاپ ایالات متحده از 52 درصد در سال 2023 به 48 درصد در سال 2025 کاهش می یابد. اگر باریستاها شرایط کاری خود را دوست نداشته باشند، می توانند استعدادهای خود را به Dunkin’, Dutch Bros, 7 Brew, Scooter’s, Peet’s, Caribou, مستقل از Tim Horton و یا قهوه شاپ مستقل ببرند. رستوران ها و خرده فروشان نیز این کارگران را می خواهند.
ورونیک دو روگی، همکار بیباک من در مرکز مرکاتوس، همچنان عاقلانه درباره خطرات مالی ناشی از برنامه تأمین اجتماعی پونزی هشدار میدهد. قطعه:
از زمانی که این کسری در سال 2010 آغاز شد، تامین اجتماعی و پرداخت های بهره مربوطه 1.6 تریلیون دلار به بدهی ملی ایالات متحده افزوده است. هر روز بیش از 10000 آمریکایی 65 ساله می شوند، این شکاف همچنان در حال افزایش است. رومینا بوچیا از موسسه کاتو پیش بینی می کند که تا سال 2032 این بدهی 3.4 تریلیون دلار دیگر منفجر خواهد شد.
جان پوری به درستی از سناتور ران جانسون (R-WI) انتقاد میکند، که – پس از اینکه امنیت اجتماعی را بهطور نادرست یک طرح پونزی نامید و سپس به خاطر این صداقت وارد آب داغ سیاسی شد – به تازگی قانونی را معرفی کرده است که فقط به طور غیرمسئولانه بار مالی عظیمی را که تامین اجتماعی بر دوش آمریکاییها میگذارد افزایش میدهد. قطعه:
به طور خلاصه، “راه حل” جانسون این است که با سر به سر در “بحران شدید بدهی” که او ساعاتی قبل درباره آن هشدار داده بود، فرو رود. اگر نمی توانید طرح پونزی را با مالیات دهندگان فعلی حفظ کنید – که ورشکستگی صندوق اعتماد را تایید می کند – می توانید شکاف 850 تریلیون دلاری را با ریختن آن روی کارت اعتباری جمعی جوانان آمریکایی پر کنید.
توماس ساویج، فارغ التحصیل GMU درباره “بحران اخلاقی تامین اجتماعی” منعکس می کند. قطعه:
انگیزه های سیاسی بن بست فعلی را توضیح می دهد. بازنشستگان انگیزه های قوی برای محافظت از مزایایی دارند که به آنها وعده داده شده و در برنامه های بازنشستگی خود گنجانده شده است. آمریکاییهای شاغل انگیزهای برای مقاومت در برابر مالیاتهای بالاتر و در عین حال حفظ درآمدهای مورد انتظار بازنشستگی خود دارند. سیاستمدارانی که به دنبال انتخاب مجدد هستند، انگیزه هایی برای اجتناب از تغییراتی دارند که بلافاصله هر گروهی را عصبانی می کند. در تمام این مدت، نسل های آینده نه صدایی برای ارائه دارند، نه نماینده ای برای پاسخگویی.
جک سالمون، همکار من در مرکز مرکاتوس، از برچیدن احتیاط مالی در سطح ایالت توسط دموکراتهای منتخب ابراز تأسف میکند. قطعه:
این همان ذخایر روزهای بارانی است که دموکرات های تگزاس اکنون به دنبال آن هستند تا وعده های انتخاباتی فرمانداری را تأمین کنند. به طور خاص، فرماندار منتخب هینوجوسا قول داد در صورت انتخاب شدن، چک های 1500 دلاری را برای هر خانواده تگزاس در ایالت ارسال کند. با این حال، قانون اساسی تگزاس ارسال چک های دولتی را به طور مستقیم به خانواده ها ممنوع می کند.
برای دور زدن این محدودیت های قانون اساسی، دموکرات های قانونگذار در حال تدوین برنامه هایی برای اعلام وضعیت اضطراری هستند. این می تواند یک راه قانونی برای یورش به بودجه روزهای بارانی ایالت باز کند، زیرا قانون اساسی تگزاس توزیع مستقیم بودجه “فاجعه عمومی” را مجاز می کند. همانطور که هیئت تحریریه واشنگتن پست اشاره می کند:
همانطور که رئیس جمهور دونالد ترامپ به دلیل کسری تجاری وضعیت اضطراری ملی جعلی اعلام کرد، دموکراتهای تگزاس میخواهند یک فاجعه عمومی جعلی با هزینه زندگی اعلام کنند و آمار اقتصادی را به معادل قانونی بلایای طبیعی تبدیل کنند تا قدرت گسترده دولت را باز کنند.
خواکین نونس در مورد میلتون فریدمن بزرگ فقید می نویسد که 20 سال پیش در این ماه درگذشت. آهنگ (HT Scott Lincicome):
پیتر رابینسون، محقق مؤسسه هوور و سخنرانینویس سابق رونالد ریگان، دفتر خود را در همان راهروی میلتون فریدمن داشت. در واقع، او در یک دهه گذشته سه بار با این اقتصاددان معروف مصاحبه کرد. در یکی از این مصاحبهها، همانطور که رابینسون سالها بعد گفت، فریدمن استدلالی را مطرح کرد که بهویژه به دلیل استدلالش توجه او را به خود جلب کرد.
رابینسون به او گفت: «میلتون، فکر میکنم شما یک بحث اخلاقی میکنید، نه اقتصادی.
“یک استدلال اخلاقی؟ البته، آیا نوع دیگری وجود دارد؟” فریدمن پاسخ داد.
رابینسون هرگز این پاسخ را فراموش نکرد. برای او، این خلاصه می کند که فریدمن چگونه رشته خود را درک می کند. رابینسون در مصاحبه ای با The Dartmouth Review در سال 2018 خاطرنشان کرد: “برای این مرد بزرگ، اقتصاد یک بازی نبود. یک مسئله اخلاقی بود، آزادی انسان به عنوان یک موضوع اخلاقی، آزادی اقتصادی جنبه ای از آزادی انسان بود. این به مردم امکان می داد زندگی خود را بهبود بخشند. این یک ساختار فکری و یک بازی نبود، چیزی عمیق و مهم بود.”



