صدراعظم باید کار بزرگی کند تا بریتانیا را حفظ کند

نخست وزیر جدید از سخنرانی خود در کنفرانس حزب کارگر در ماه گذشته استفاده کرد و گفت که 40 سال گذشته سیاست اقتصادی ما را شکست داده است – و او درست می گفت. شواهد در همه جا وجود دارد، از فاضلاب پمپاژ شده به رودخانه های ما گرفته تا خانه های خراب، اجاره های غارتگرانه و آب و هوای بحران زده.

در بنیاد اقتصاد جدید (NEF)، ما چهار دهه منتظر بودیم تا یک نخست وزیر بگوید ما باید اقتصاد جدیدی بسازیم. NEF در سال 1986 برای مقابله با ایدئولوژی اقتصادی نوظهور نئولیبرالیسم، چشم اندازی از اقتصاد که بازارهای آزاد، خصوصی سازی، مقررات زدایی و ریاضت اقتصادی را ترویج می کرد، تأسیس شد.

اما اندی برنهام در اواخر این ماه بودجه پاییز را در مجلس عوام ارائه نخواهد کرد. این بودجه ای است که در آن خواهیم دید که آیا صدراعظم او، جان هیلی، همگام با جاه طلبی نخست وزیر برای تغییر اقتصاد به نفع همه ما خواهد بود یا خیر. هیلی باید در پذیرش منافع شخصی و ارتدوکس های شکسته شجاع باشد و به مردم نشان دهد طرف چه کسی است.

گره گشایی از رشته های نئولیبرالیسم یک پروژه بلندمدت است که نیاز به حمایت عمومی پایدار دارد. مشکل اینجاست که دولت نیز با یک مشکل بزرگ کوتاه مدت مواجه است.

جاه طلبی های برنهام محقق نمی شود مگر اینکه صدراعظم او کاری را انجام دهد که پیشینیانش نتوانستند انجام دهند: حل بحران هزینه های زندگی. پس از موج اول تورم بالا ناشی از حمله روسیه به اوکراین، هزینه های زندگی بحرانی شد دولت های مستقر را سرنگون کرد در سراسر جهان. ناتوانی در کنترل هزینه های انرژی، غذا و مسکن، تراس و سوناک را از خود دور کرده است شواهد قوی که این نگرانی ها در قلب سقوط استارمر در حمایت قرار دارند.

خانوارها به سختی از تورم فزاینده ای که پس از حمله روسیه به اوکراین رخ داد، بهبود یافته اند و اکنون در آستانه موجی از افزایش قیمت ها هستند که ناشی از حملات آمریکا و اسرائیل به ایران است. ممکن است قبوض انرژی در زمستان امسال افزایش یابد حتی بالاتر نسبت به اوج خود در سال 2022/23. قیمت بنزین در حال افزایش است و ال نینو تهدید می کند که باعث افزایش جهانی قیمت مواد غذایی می شود. اگر این دولت نتواند از خانوارها در برابر عمده این بحران‌ها محافظت کند، در اولین مانع در خطر از دست دادن خرید عمومی برای پروژه بزرگ‌تر خود هستند.

صدراعظم باید بسته ای جسورانه برای هزینه های زندگی معرفی کند که هزینه های ضروری را کاهش دهد و استانداردهای زندگی را افزایش دهد. از آنجایی که انرژی عامل این بحران است، باید تمرکز بر جلوگیری از بالا رفتن قبوض انرژی باشد. پشتیبانی باید عمیق‌تر از شایعات مربوط به تخفیف برای کسانی باشد که دارای مزایای آزمایش شده هستند– تضمین انرژی پایه مقدار اولیه انرژی اولیه را برای همه با هزینه کمتر فراهم می‌کند.

در مرحله بعد، صدراعظم باید توجه خود را به مسکن، به ویژه افزایش سرسام آور اجاره بها برای مستاجران خصوصی معطوف کند. هیلی باید یک ترمز اضطراری برای افزایش اجاره بها ایجاد کند تا پس از آن یک سیستم جامع اجاره منصفانه دنبال شود.

در نهایت، حمل و نقل: هیلی باید فراتر از بازگرداندن سقف 2 پوندی کرایه اتوبوس توسط برنهام، با سقف 1 پوندی و بودجه اضافی برای خدمات اتوبوس بیشتر، پیش رود. فراهم کردن سفر رایگان با اتوبوس برای همه افراد زیر 25 سال همچنین به جوانان کم درآمد راهی برای رسیدن به کار می دهد و بحران بیکاری و بی تحرکی جوانان را کاهش می دهد.

از آنجایی که هزینه های استقراض دولت بالا است و تورم در حال افزایش است، هزینه هایی که ما خواستار آن هستیم باید با افزایش مالیات جبران شود. کسانی که از مخمصه کنونی ما سودهای بادآورده می‌کنند – شرکت‌ها و بانک‌های سوخت‌های فسیلی – و کسانی که اجاره، سود سهام و سود سرمایه می‌گیرند، باید سهم خود را بپردازند.

صدراعظم باید مالیات بر عایدی سرمایه را به همان نرخ مالیات بر درآمد افزایش دهد و دامنه مالیات بر عایدی سرمایه را گسترش دهد. باید بیمه ملی را فراتر از دستمزد اجرا کند و آن را به درآمد حاصل از اجاره املاک و سود سهام تعمیم دهد. و باید مالیات بانکی را برای جبران بخشی از سودهای به دست نیاورده از نرخ سود بالا معرفی کند.

خبر خوب این است که افزایش مالیات برای تأمین مالی سیاست‌هایی که هزینه‌های زندگی را پوشش می‌دهند، دارای یک مزیت دوگانه است: خانواده‌ها را در برابر آسیب‌های تورم محافظت می‌کند و تأثیر مثبتی بر اقتصاد ما به‌عنوان کل دارد. این سیاست‌ها مستقیماً قیمت‌ها را کاهش می‌دهد و به مهار تورم کمک می‌کند و به بانک انگلستان اجازه می‌دهد از افزایش بیشتر نرخ بهره که هزینه استقراض دولت را افزایش می‌دهد، اجتناب کند. ما به هماهنگی خزانه داری با بانک برای پایین نگه داشتن نرخ بهره نیاز داریم زیرا سرمایه گذاری عمومی در قلب تحولی است که اقتصاد ما به آن نیاز دارد.

زمانی که به هزینه های زندگی پرداخته شود، صدراعظم می تواند پایه های یک اقتصاد جدید را پایه ریزی کند: اقتصادی که وسواس های قدیمی نئولیبرالی در مورد ریاضت، خصوصی سازی، مقررات زدایی و قدرت برای ثروتمندان را رد می کند. برنهام قبلاً یک شرکت عمومی جدید را برای سرمایه گذاری در شبکه برق ما به همراه تعهد برای ارائه بزرگترین برنامه مسکن اجتماعی از دوران پس از جنگ و واگذاری گسترده اعلام کرده است.

اینها شروع های امیدوارکننده ای هستند، اما کافی نیستند. هیلی باید با اعلام گسترش و تسریع بودجه برای مسکن اجتماعی، همراه با تسهیل خرید خانه‌ها برای تبدیل آن‌ها به خانه‌های اجتماعی برای مقامات محلی، فراتر رود. و او باید متعهد شود که خدمات کلیدی را به مالکیت عمومی بازگرداند، از آب تیمز شروع کرده و سپس به زیرساخت‌های اساسی که توسط انحصارات خصوصی در بخش‌هایی مانند انرژی، مراقبت و حمل‌ونقل در اختیار دارند، حرکت کند.

همه چیز را نمی توان در بودجه آینده حل کرد، اما صدراعظم می تواند پلان های کلیدی را تعیین کند که پروژه برنهام را فعال می کند. فراتر از مالیات و هزینه، این به معنای آغاز بازنگری در رابطه دولت با بانک، بازنگری در نحوه تعامل قوانین مالی با سرمایه گذاری و مالکیت عمومی، و بازگشایی پتانسیل نهادهایی مانند صندوق ثروت دولتی است.

اگر از اکثریت مردم در برابر افزایش قیمت ها محافظت نکند، تورم را مهار نکند و پایه های شروع ساختن یک اقتصاد جدید را پایه ریزی نکند، بودجه پاییز شکست خواهد خورد.

تصویر: HM Treasury Flickr